Dagwandeling Pannenhoef – Vloeiweide

Dagwandeling Pannenhoef – Vloeiweide

Het lijkt wel of we weer terug zijn op winterbivak. De wereld om ons heen is wit als we om negen uur verzamelen op parkeerplaats “De Bak” in de Pannenhoef. De zon staat nog laag aan de hemel, maar het belooft een bijzonder fraaie dag te worden.

De weilanden zijn bedekt met een laagje rijp, de grond is hard bevroren en op de plassen ligt een dun laagje ijs. Langs het riviertje de Blikloop lijkt het riet en gras wel in bloei te staan met wit kristallen naalden.

Niet ver van het buurtschap Hellegat ligt het monument Vloeiweide, gebouwd op de fundamenten van het huis van boswachter Neefs. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had het verzet hier een radiopost gevestigd. Getipt door een verrader vallen de Duitsers het huis binnen. Er ontstaat een ongelijke strijd. Een aantal verzetslieden wordt ter plaatse doodgeschoten, de overige arrestanten worden een dag later gefusilleerd. Hoewel de Duitsers weten dat er nog bewoners in de woning aanwezig zijn, waaronder enkele kinderen, werpen zij granaten naar binnen en steken de woning in brand. De verrader(s) werden nooit gepakt.

Vanaf hier keren we terug naar de Pannenhoef. Langzaam verdwijnt de witte wereld. De grond ontdooit waardoor de paden steeds modderiger worden. We komen steeds meer wandelaars tegen en natuurlijk de zwoegende hardlopers en mountainbikers. Deze week lees ik toevallig op internet in een artikeltje dat het helemaal niet nodig is jezelf zo in het zweet te werken en dat wandelen zelfs gezonder is dan die inspannende sporten. Wij wandelaars weten natuurlijk allang dat je beter ’s ochtends kunt wandelen na eerst een goeie bak koffie te hebben genuttigd – wat inmiddels een goede traditie is bij onze maandelijkse tochten. Of het wetenschappelijk onderbouwd is weet ik niet, maar ja, de wens is de vader van de gedachte…

Tot slot vinden we ook nog het pad naar het Padvindersven, dat er in het zonnetje mooi bij ligt. De wijze woorden van Vincent van Gogh op een bakje naast het ven, herinnert ons er aan toch voorzichtig te zijn met wat we zien en hoe we ons voelen.

Zie, er zijn sommige ogenblikken in het leven dat alles,

ook binnen in ons, vrede en stemming is

en het gansche leven ons voorkomt als een weg door de hei te zijn,

maar dat is niet altijd zoo.

 

Tot de volgende wandeling

Frank van der Zande