Verslag Open Monumentenwandeling

Verslag Open Monumentenwandeling

Dagwandeling monumentendag Breda, maar we hadden het net zo goed de Laurentiusroute kunnen noemen. De wandeling van vandaag komt langs maar liefst drie kerken die dezelfde naam dragen. Je zou denken dat de heilige Laurentius hier uit de buurt zou komen, maar dat is niet het geval.

Zaterdag 10 september

Hoe dan ook, het is prachtig weer en na de gebruikelijke bak koffie vertrekken we met zijn vieren, Henk, Marga, Willem en ik, vanaf het plein tegenover de Laurentiuskerk in Ulvenout richting het Ginneken.
In het Ulvenhoutsche Bosch lopen we in ons enthousiasme al gelijk verkeerd. Maar dat is goed, want daardoor komen we bij het landgoed Wolfslaar terecht met haar imposante landhuis. In het voormalige koetshuis is een restaurant gevestigd waar we naar binnen gluren en de menukaart bestuderen. Het ziet er heerlijk uit, maar het is nog te vroeg voor een lunch.
In het Ginneken begint het al gezellig druk te worden. Vandaag is er een groot buurtfeest “Hartje Ginneken”, zo vertelt ons een verkeersregelaar, met onder andere de artiesten Rene Froger, Guus Meeuwis, Pater Moeskroen en Rowwen Hèze. Maar daarvoor zijn wij niet hier. Wij duiken de katholieke Sint-Laurentiuskerk in.
De kerk is sinds 1978 een Rijksmonument. Binnen worden we hartelijk welkom geheten en na een korte uitleg mogen we alle plekjes van de kerk bezoeken, waar je normaal gesproken niet komt. Bij de ingang prijkt een fors beeld van de heilige Laurentius, herkenbaar aan zijn onafscheidelijke barbecuerooster, het werktuig van zijn marteling. Volgens een legende zou hij gezegd hebben: "Ik ben al gaar, keer mij om en eet me op."
Vanaf het oksaal bewonderen we de kerk in al haar pracht, zoals het knap beschilderde houten tongewelf. In de kerk klinkt religieuze muziek met een oosters tintje. Achterin de kerk staat een icoon van een zwarte madonna met kind. We zien een associatie, maar horen dan dat een Poolse parochie hier regelmatig diensten organiseert. De icoon, de zwarte madonna van Cz»©stochowa, compleet met haksporen op de linkerwang, krijgt dan een prominente plaats in de kerk.
Ook het naastgelegen voormalige kloosterhuis Sint-Franciscus heeft vandaag de deuren geopend, waar enkele bijzonder fraaie aquarellen hangen.
Hoewel het terrasje op de Ginnekenmarkt er erg aanlokkelijk uitziet, wandelen we toch door naar ons volgende doel: de protestantse Laurentius kerk. Het is even zoeken naar de ingang. Ook hier worden we weer vriendelijk ontvangen en de gastheer neemt uitgebreid de tijd om de bewogen geschiedenis van de 700 jaar oude kerk te vertellen. Maar vooral over de iconen die in de kerk hangen – wat natuurlijk al verwonderlijk is in een protestantse kerk – weidt hij graag uit. We leren hoe je originele iconen kunt herkennen, dat oude iconen soms worden overgeschilderd (en laat ons daar een mooi voorbeeld van zien), wat de iconen waard zijn en dat hij ons het cyrillisch alfabet in een middagje kan leren.

 zie fotoalbum

We vervolgen onze tocht en verlaten de stad. In het Markdal tegenover villa Valkrust passeren we een poosplaats. Poosplaatsen is een kunstproject dat het landschap verbindt met de manier waarop mensen zich tot dat landschap verhouden. Op een grote granieten steen is een gedicht van Jasper Mikkers uitgebeiteld.

slechtvalk

vliegen is dineren met de goden
de angst voor het onzekere
en onbegrensde overwonnen
waait ze met onbekende stromen mee

Onderweg naar kasteel Bouvigne passeert ons een groep jonge gasten op de fiets. Eén van hen gooit pal voor ons een blikje frisdrank op de grond. Na een luide reprimande keert een van de jongens om en neemt het blikje weer mee. Goed om te zien dat er één in ieder geval goed is opgevoed. Zijn vrienden zullen het daar misschien niet mee eens zijn…

Het landgoed Bouvigne met het prachtige kasteel is eigendom van waterschap Brabantse Delta. In tegenstelling tot de eerder bezochte kerken is het hier een drukte van jewelste. Kastelen spreken waarschijnlijk meer tot de verbeelding. In de tuin staat een jongedame in Middeleeuwse kledij gezellige noten te fluiten op haar dwarsfluit.
In het kasteel is de benedenverdieping nog ingericht zoals het er waarschijnlijk begin twintigste eeuw heeft uitgezien. Dit beeld wordt versterkt door een oude grammofoon die vrolijke wijsjes uit vervlogen tijden ten gehore brengt. Het torentje heeft mooie gebrandschilderde ramen. Op de bovenverdieping zijn alleen saaie vergaderkamertjes te zien, blijkbaar de belangrijkste functie van het kasteel nu.

Via het Mastbosch, met bijzonder mooi uitzichtpunt over het gebeid de Kogelvanger, een voormalig militair oefenterrein, en nog een stukje langs de Mark, wandelen we terug Ulvenhout binnen. Daar heeft molen de Korenbloem haar deuren geopend. De aanwezige mulder weet ons al snel te overtuigen om toch maar vooral op de Korenbloem te stemmen voor BankGiroLoterij Molenprijs 2016. Verliezen doen we er niets mee, maar de molen kan een prijs winnen van € 50.000 voor renovatie. Nadat we de molen van boven tot beneden hebben bewonderd biedt de mulder ons ter afsluiting van ons bezoek een glaasje rogge genever aan. Het openen van de fles gaat echter niet zo soepel en een flinke scheut van het kostelijke nat komt op zijn kleren terecht. Lachend roepen we dat hij vanavond heel wat uit te leggen als hij thuiskomt.

Zoals dat gaat bij een rondwandeling eindigen we weer waar we begonnen zijn, bij de Laurentiuskerk in Ulvenhout. Prachtig weer, fraaie gebouwen, vriendelijke vrijwilligers en leerzame momenten maakten van deze wandeling weer een onvergetelijke ervaring. Volgend jaar komt open monumentendag ook weer op de wandelkalender. Zorg dat je er dan ook bij bent!

Frank van der Zande